Πέντε χρόνια μετά

Πέντε χρόνια μαζί.

Αν το πεις έτσι απλά,μοιάζει μόνο με ένας αριθμός.

Μερικές ημερομηνίες στο ημερολόγιο.Μερικές φωτογραφίες στο κινητό.

Αλλά στην πραγματικότητα είναι κάτι άλλο.

Είναι όλες εκείνες οι μικρές στιγμές που κανείς άλλος δεν είδε.

Τα γέλια χωρίς λόγο.Οι κουβέντες αργά τη νύχτα.Οι σιωπές που δεν ήταν ποτέ άβολες.

Είναι οι μέρες που όλα ήταν εύκολα.Και εκείνες που δεν ήταν καθόλου.

Κι όμως, με κάποιον τρόπο,πάντα βρίσκαμε ξανά τον δρόμο η μία προς την άλλη.

Πέντε χρόνια μετάκαι ακόμη ανακαλύπτω πράγματα σε σένα.

Ένα βλέμμα.Μια μικρή συνήθεια.Έναν τρόπο που λες το όνομά μου.

Και κάθε φορά σκέφτομαι το ίδιο.

Πόσο παράξενο πράγμα είναι η ζωή.

Μέσα σε τόσους ανθρώπους,να βρίσκεις ένανπου κάνει τον κόσμο να μοιάζει λίγο πιο σωστός.

Και τελικά ίσως η αγάπη να μην είναι κάτι μεγάλο και θορυβώδες.

Ίσως να είναι απλώς αυτό.

Να ξυπνάς κάθε μέρα και να χαίρεσαι που ο άλλος άνθρωπος είναι ακόμη εκεί.